Kortom...

Gepubliceerd op 21 april 2020 om 09:00

Columnist Frank Heijthuijsen schrijft onder het kopje 'Kortom...' soms hilarisch, dan weer ontroerend over zaken die hem zoal bezighouden.

File

Alhoewel ik niet als rasoptimist bekend sta en de Corona-crisis op een sociaal dier als ondergetekende zwaar weegt, probeer ik me zo goed en zo kwaad mogelijk door de ‘intelligente lockdown’ te slepen. Mogelijk meer nog dan over mijn fysieke -, probeer ik over mijn psychische welzijn te waken. De ‘anderhalvemetermaatschappij’ is vervelend, maar anderen worden er vooralsnog veel zwaarder door getroffen dan ondergetekende. Dus vooral niet vergeten je zegeningen te tellen.

Het gemis aan sociale contacten wordt deels opgevangen door wat ik gemakshalve de ‘anderhalvekilometernatuur’ noem. Ik was en ben geen buitenmens, maar natuurbeleving helpt een klein beetje om niet gierend gek te worden van de huidige situatie. De afgelopen weken heb ik al meer gewandeld en gefietst dan in heel 2019. Voordeel daarbij is dat zich binnen anderhalve kilometer van ‘Rundhausen’ een paar natuurgebieden bevinden. Qua oppervlakte en biodiversiteit niet te vergelijken met het Kruger Nationaal Park in Zuid-Afrika, maar groot genoeg om het hoofd even leeg te maken en te genieten van wat er groeit en bloeit. Het lijkt er daarbij op dat het Corona-virus mijn ogen een laserbehandeling heeft gegeven en dat een huisarts even tijd heeft kunnen vrijmaken om mijn oren uit te spuiten. De beleving is er een stuk intenser op geworden. En hoewel ik nauwelijks een blinde vink van een adelaar of een eik van een boterbloem kan onderscheiden, krijgt de hersenpan zo een beetje rust. De bloesems aan de bomen, een paar poelen die me vrolijk stemmen bij het vooruitzicht van kikkergekwaak, het getjilp en gefluit van vogels, meerkoetjes die rondjes maken op het water, een roofvogel die de thermiek gebruikt om te zweven; het is balsem voor de ziel en het helpt om de sores voor even te parkeren.

Mogelijk dat ik met het klimmen der jaren ben geslagen door de gesel der mildheid, zoals ik -al vóór er sprake was van deze crisis- minder, en minder hard vloek wanneer ik in een file terechtkom. Je mag hopen dat de file waarin we nu met z’n allen staan, snel weer oplost. Maar ook hier geldt: toeteren en foeteren heeft geen enkele zin.

 

Frank Heijthuijsen


«   »