Kortom...

Gepubliceerd op 22 september 2020 om 09:00

Dichtbij

Het zou wat voorbarig zijn om het cliché ‘het komt nu wel héél dichtbij…’ van stal te halen, maar feit is dat dochterlief afgelopen weekend last kreeg van een zere keel, een verkoudheid en koorts die rond de 38,5 graden schommelde. Dan horen tegenwoordig alarmbellen af te gaan en dient er getest te worden, om te zien of het hier om een gewone of om een waanzinnige griep gaat. De inmiddels 18-jarige tulp van mijn gulp regelde zelf een afspraak. Ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat ze het wel spannend vond en bovendien een mooi excuus om een paar dagen verstek te laten gaan op school. Met de lichamelijke malaise viel het mee, maar je kunt niet voorzichtig genoeg zijn.
Als chauffeur van dienst mocht ik kiezen tussen een testlocatie in Maastricht of Landgraaf. Ik koos voor de tweede optie. De teststraat bevond zich immers op het Pinkpop-terrein, een plek die ik na enkele tientallen festivaledities als mijn broekzak ken en waar ik veel memorabele optredens heb mogen meemaken. Het gaf me tevens de kans een saluut te brengen aan Jan Smeets, de man die zijn volk leerde festivallen en die er medeverantwoordelijk voor is dat ik sinds decennia als voltijds melomaan door het leven ga. Mr. Pinkpop kondigde afgelopen week aan een stapje terug te doen en zijn geesteskind over te dragen binnen zijn organisatie. Met pijn in het hart zoals dat eufemistisch heet, want Smeets waakte over Pinkpop als een moederkloek. Gezondheidsklachten hielpen bij dit besluit een handje mee. Smeets heeft -naast een hartkwaal- ook corona onder de leden gehad. Zo greep een en ander op ietwat curieuze wijze in elkaar.
We reden naar de teststraat en dochterlief was snel aan de beurt. De coronatest verliep soepel en na een korte blik op het lege Pinkpop-terrein te hebben geworpen en een ‘bedankt Jan!’ te hebben gepreveld, reden we weer huiswaarts. De uitslag van de test zou maximaal 48 uur op zich laten wachten. Het is te hopen dat zowel mijn dochter alsook de komende Pinkpop-editie geen last van corona zullen ondervinden. Om van mezelf -stilaan behorend tot de risicogroep- maar even niet te spreken. ‘All the world's a stage, and all the men and women merely players’, volgens William Shakespeare. Maar sommige toegiften mogen gerust achterwege blijven.

 

Frank Heijthuijsen


«   »