Kortom...

Gepubliceerd op 6 april 2021 om 09:00

Vriendinnetje

Sommige dingen zie je als ouder van mijlenver aankomen. Het was dus geen verrassing toen dochterlief een jaar of zes geleden, op 13-jarige leeftijd, uit de kast kwam. Besloten was om niets te forceren, geen vragen te stellen en rustig het moment af te wachten tot ze klaar was om met dit ‘nieuws’ naar buiten te komen. Er volgde een kort gesprek op de bank, waarin ze ietwat onwennig, maar zonder veel omhalen vertelde over haar seksuele voorkeur. Uiteraard had haar moeder de primeur gekregen, want zo gaat dat nu eenmaal. De opluchting na het gesprek was geheel wederzijds. Zij was haar ‘geheim’ kwijt en ik prees me gelukkig dat ik me in de toekomst niet het hoofd hoefde te breken over foute vriendjes, tienerzwangerschap en ander onheil. Potentiële schoonzonen zouden het sowieso zwaar te verduren hebben gekregen, want zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten en in het worst case scenario zou m’n dochter thuis kunnen komen met een klojo annex hartenbreker als ondergetekende. Dat wens je je kind én jezelf beslist niet toe.
Hoewel er nog een wereld valt te winnen wat betreft de acceptatie van LHBT’ers en ook mijn dochter al te maken heeft gekregen met vervelende opmerkingen over haar geaardheid, valt het me op dat het inmiddels jaren geleden is dat ik in mijn dorp en naaste omgeving nog eens de even denigrerende als stompzinnige kwalificatie ‘van de verkeerde kant zijn’ heb gehoord.
Dat neemt niet weg dat het voor dochterlief niet gemakkelijk was om een vriendinnetje te vinden. Ja, er waren op school en in haar vrienden- en kennissenkring genoeg jongens en meiden die ho/le/bi bleken te zijn, maar je op de ‘markt’ begeven om wat van je gading te vinden, viel nog niet mee. Zeker wanneer duidelijk wordt dat er een wereld van verschil bestaat tussen vrolijk kwetteren via social media en iemand recht in de ogen kijken en laten weten dat je wat voor hem of haar voelt. Het bleef dus aanvankelijk letterlijk bij een beetje aftasten. Een paar maanden geleden schoot Cupido echter plotseling raak. Er was me al gemeld dat er wat ontwikkelingen waren, maar er was nog geen contract getekend. De spanning nam zienderogen toe en uiteindelijk werd de relatie officieel beklonken. De vlinders buitelen sindsdien vrolijk over elkaar heen in twee buiken, er was een eerste, meer dan geslaagde kennismaking met de aanstaande en nu fladderen de tortelduifjes vrolijk rond. Mooi om liefde te zien ontluiken, inclusief de verliefde en smachtende blikken, de plaagstootjes over en weer, het handjes vasthouden, knuffelen dat het een aard heeft en niet van elkaar af kunnen blijven. Of de liefde standhoudt, zeker wanneer de twee na de komende zomervakantie in verschillende steden gaan studeren, inclusief alle verleidingen die dan op de loer liggen, is nog maar de vraag. Vrijwel niemand komt ongeschonden uit de loopgraven van l’amour. Maar om dichter Alfred Lord Tennyson te citeren: ‘It’s better to have loved and lost, than never have loved at all’.

Frank Heijthuijsen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.