Kortom...

Gepubliceerd op 18 mei 2021 om 09:00

V-Day

Afgelopen zondag was het V-Day. Tot spijt van alle anti-vaxxers, corona-ontkenners, complotdenkers, chronisch ontevredenen en overige van-het-paadje-geraakten, ben ik m’n eerste coronaprik gaan halen in het pittoreske Weert. En ja, ik weet dat de farmaceutische industrie er soms maffiose praktijken op nahoudt en dat ik hiermee de winstverwachting van Pfizer naar nog grotere hoogten stuw. Toch heb ik meer vertrouwen in de medische wetenschap dan in kruidenvrouwtjes, gebedsgenezers, wichelroedelopers, piskijkers, yoga-tuthola’s (m/v), onbespoten groente en fruit etende, rechtsdraaiende yoghurt lepelende gezondheidsgoeroes met dito gedachtegoed, even geschifte als kwaadaardige dansleraren met een Messias-complex en allround eikeltjes wier unique selling point en enige claim to fame het creëren van ophef is.
Nadat ik m’n sociale en culturele leven nu dik een jaar geleden in de ijskast heb gezet, zou ik het stilaan weer op willen pakken. En hoewel ik er niet om sta te springen om een vaccin m’n bloedbaan in te jagen, is vaccinatie vooralsnog de enige manier om deze pandemie eronder te krijgen. Ieders vrije keuze uiteraard, liefde en respect, namasté en nou opgehoepeld. Daarom dus maar een prikkie gehaald, tot nut van mezelf en het algemeen.
Bij de priklocatie liep alles gesmeerd. Het dienstdoende personeel en de opgetrommelde vrijwilligers waren buitengewoon vriendelijk en een en ander was efficiënt geregeld. Even inchecken, ingevulde vragenlijst over de gezondheid inleveren, paar keer ID-kaart laten zien, aanschuiven bij een prikhok, plaatsnemen op een stoel, bovenarm ontbloten en de spuit er in, in godsnaam. Na de inenting wachtte ik vergeefs op een snoepje of een ballon, omdat ik nauwelijks had gehuild of was flauwgevallen. Maar nee hoor. Mokkend nam ik dan maar plaats in een wachtruimte, om na een kwartiertje weer fluitend het pand te verlaten. Over een maand de tweede prik. Mits het vaccinatietempo en de vaccinatiebereidheid toenemen en het aantal besmettingen en ziekenhuisopnames daalt, zou stilaan het gewone leven weer een aanvang kunnen nemen. Tegen de zomer mag ik hopelijk eens kijken of er tussen de dan waarschijnlijk nog na smeulende puinhopen van de horeca en de culturele sector nog iets van mijn gading te vinden is. Natuurlijk onder de zegeningen van het van radicale ideeën barstende kabinet Rutte IV.
Of ik last heb gehad van bijwerkingen, na de vaccinatie? Nou en of. Ik heb al een paar dagen de onbedaarlijke drang om te huppelen.

Frank Heijthuijsen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.