Column: Trudy

Gepubliceerd op 12 april 2020 om 22:01

'Trudy is overleden'. Ik lees het appje twee keer en slik. Ik weet meteen wie mijn vriendin D bedoelt: Trudy van Heur, voor ons beter bekend als Trudy van Pascha. Pascha was een grote witte zure schimmelruin met standaard de oren plat in de nek en de tanden dreigend ontbloot.

Wij kinderen hadden ontzag voor Pascha, maar Pascha had op zijn beurt ontzag voor zijn eigenaresse en ruiter Trudy. Zij stapte altijd onbevreesd de stal in om hem te borstelen en vervolgens te rijden. Trudy woonde in Huize Heuvelhoek in Panningen, een gezinsvervangend thuis voor mensen met een beperking. Ze was volwassen, maar paste op de een of andere manier ook tussen ons, de kinderen. Ze was anders, maar ik wist nooit precies hoe. En het maakte ook niets uit. Trudy hoorde er gewoon bij. In de zomervakantie ging ze altijd twee weken met haar Pascha op ponykamp. Twee weken logeren op de zolder boven de pony's. Voor ons in die tijd de hemel op aard. Ik was stikjaloers, maar zorgde er met mijn vriendinnen voor dat we wel altijd in één van dezelfde weken inschreven. Trudy gaf op de een of andere manier, zonder het waarschijnlijk zelf te beseffen, het kamp een extra dimensie. Ze moederde, at de barbecueworst op die wij niet meer lustten, kleurde en tekende naar hartenlust mee tijdens de theorieles en was bloedfanatiek tijdens het rijden en spelletjes als appelhappen. Na het tandenpoetsen haalde ze elke avond uit één van haar koffers steevast een grote zak lollies tevoorschijn die ze met iedereen deelde. Na de ponykampjaren heb ik Trudy decennia niet meer gezien, totdat D en ik haar de laatste jaren regelmatig door Panningen zagen rijden in haar scootmobiel met zuurstoffles. Ze was in onze ogen nauwelijks veranderd. Misschien iets ouder geworden. We spraken haar echter nooit aan. Stel je voor dat ze ons niet meer herkende: Debberke en Veertje. We wilden de magie van vroeger niet verbreken. En nu is Trudy er niet meer. Ze is ingehaald door Corona, een virus dat zuurder is dan haar Pascha ooit was. Als er al een hiernamaals bestaat, rijdt Trudy daar nu vast rond met een grote zak snoep om uit te delen.

Vera


«   »