Feuilleton deel 6

Gepubliceerd op 6 maart 2021 om 14:48

Lot opent verward haar ogen. ‘’Rustig maar, meisje. Het is goed.’’ Hoort ze een stem zeggen die ze maar al te goed kent. Ze kijkt in de blauwe ogen van haar moeder. Eventjes vergeet Lot wat er allemaal gebeurd is die dag. De yogales, Zohra die voor haar deur stond met het nieuws dat ze de inburgeringscursus heeft gehaald, genieten van het zonnetje bij het Huis van de Gemeente. Dan komt het allemaal als een flits terug. Ze ziet de man opnieuw naar hun toelopen en Zohra neersteken. Dan weet Lot het zeker: ze heeft deze man eerder gezien. Ze kent hem, en goed ook.

Lots moeder moet de schrik in haar ogen hebben gezien. Ze pakt Lots hand vast en vraagt of het wel goed gaat. Lot komt snel overeind en houdt zich nog even vast aan de muur, om te voelen of ze kan blijven staan. Ze kijkt de kamer rond, maar buiten haar moeder ziet ze niemand. ‘’De wijkagenten, waar zijn ze? Ik weet wie het is. Ik moet ze spreken!’’ Lots moeder probeert haar te kalmeren en verteld dat Jennifer en Luc verder zijn gegaan met het onderzoek. Lot had duidelijk even ruimte nodig om alle indrukken te verwerken. Ze zullen terugkomen zodra slachtofferhulp langs geweest is. In paniek slaat Lot wild om zich heen. ‘’Maar ik wil helemaal geen slachtofferhulp. Ik wil helpen!’’Tegelijkertijd wordt er zacht op de deur geklopt en gaat de deur langzaam open. Dezelfde baliemedewerkster die Lot opving toen ze onder het bloed naar binnen kwam, komt ook nu naar binnen. Ze meld dat slachtofferhulp gearriveerd is en vraagt of ze door mogen lopen. ‘’Ja, natuurlijk’’ zegt Lots moeder. ‘’Nee! Ik wil de politie spreken’’ roept Lot. Vragend kijkt de baliemedewerkster naar hun beiden. Gebruikmakend van de stilte loopt een vrouw de kamer binnen. ‘’Hoi, ik ben Lana van slachtofferhulp Nederland. Ik begrijp dat je de politie wil spreken. Vindt je het goed als we hier even samen rustig gaan zitten? Dan bellen we samen naar Jennifer. Ik heb hun contactgegevens gekregen.’’ Lot voelt de hand van haar moeder op haar schouder. Ze duwt haar rustig richting de stoelen die in het midden van de kamer staan. Lana benoemt dat Lot vandaag een hele heftige gebeurtenis heeft meegemaakt. Het is heel nobel van Lot dat ze de politie wil helpen en belangrijk dat ze informatie deelt. De herinneringen kort na een gebeurtenis zijn vaak het meest betrouwbaar, daarna zullen ze steeds meer vervagen en onwaarheden krijgen. Lot moet echter niet vergeten dat haar eigen welzijn ook belangrijk is. ‘’Ja, ja dat snap ik allemaal wel. Maar jullie luisteren niet! Ik weet wie het gedaan heeft. Ik weet wie Zohra heeft neergestoken!’’ Lana steekt haar hand in haar tas en haalt haar telefoon eruit. ‘’Ik ken hem van de middelbare school. We zaten in hetzelfde leerjaar op het Bouwens van der Boijecollege. Hoe heet hij nu ook alweer…’’ Lana brengt de telefoon naar haar oor en wacht tot er wordt opgenomen. ‘’Hoi Jennifer’’ zegt ze. ‘’Lot weet wie de dader is. Kunnen jullie zo snel mogelijk hier naartoe komen?’’


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.