Feuilleton deel 8

Gepubliceerd op 21 maart 2021 om 13:16

‘De volgende keer loopt het anders af…, staat met dikke rode letters op het vel. Het lijkt wel met bloed geschreven. Lots ogen blijven naar het misselijkmakende stuk papier staren. Ze wil er niet naar kijken, maar het lijkt wel alsof haar ogen blijven hangen. Haar hele lichaam verlamd. Ze kan geen woord meer uitbrengen. “Waar ben ik in terechtgekomen?” vraagt Zohra huilend en zichtbaar in shock. Het is een vraag die ook door Lots hoofd spookt. Dit begint steeds meer weg te hebben van een slechte horrorfilm. Maar dit keer speelt haar eigen buurvrouw de hoofdrol en zit Lot op de eerste rang.

Er is een uur voorbij gegaan sinds Zohra de alles veranderende envelop openmaakte. Nadat alles enigszins indaalde, heeft Lot het voor elkaar gekregen de politie op de hoogte te brengen. Ze zijn direct naar Zohra’s huis gesneld. Het duurde maar enkele minuten voordat ze ter plaatse waren, maar voor de twee vrouwen leek het een eeuwigheid te duren. De agenten hebben de brief nauwkeurig bekeken en de vrouwen allerlei vragen gesteld. Er is een hoop onduidelijk, maar één ding is het afgelopen uur heel duidelijk geworden: het steekincident van een paar dagen geleden was geen incident, het was een doelgerichte actie. Het was gericht op Zohra. En als het aan de dader ligt, was het anders afgelopen. Het is de keiharde realiteit die nauwelijks te beseffen valt. Dat er iemand vrij rondloopt met de wil een onschuldige vrouw iets verschrikkelijks aan te doen, kan Lot zich maar moeilijk voorstellen. En dat in haar eigen, tot voor kort veilige, Panningen.

De bebloede brief verdwijnt in een doorzichtig zipperzakje dat Lot alleen kent uit CSI. “Was het maar een stomme crimeserie...”, hoort ze zichzelf denken. “Zohra, wij gaan er vandoor. We houden je op de hoogte. Oh, en bel je man op. Je hoort nu niet alleen te zijn. Sterkte.” De agenten trekken de deur achter zich dicht. Een ongemakkelijke stilte volgt. “Zohra, ik heb alle tijd van de wereld en ik blijf zolang je wilt, maar ik denk dat het goed is om Tawab nu op de hoogte te brengen”, probeert Lot. Maar nog voordat ze haar zin kan afmaken, heeft Zohra haar besluit al genomen. “Nee, dat hoeft niet”, is Zohra stellig. “Maar Zohra, hij móet het weten. Dit gaat over jouw veiligheid en misschien ook over die van je man en kinderen.” Zonder dat Lot het doorheeft verandert de toon van haar stem. Ze is even niet meer de medelevende buurvrouw, maar spreekt Zohra streng toe. Tevergeefs. Steeds meer krijgt Lot het idee dat Zohra alles voor haar man wil verbergen. Maar waarom? Omdat ze zich schaamt voor haar angst? Omdat ze hem niet ongerust wil maken? Of… omdat Zohra meer weet dan ze doet vermoeden?

 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.