Feuilleton deel 13

Gepubliceerd op 24 april 2021 om 12:25

Lot slikt hoorbaar. Nadia kijkt haar gespannen aan en barst bijna van nieuwsgierigheid. “Kom op Lot, vertel het, wat staat er”, roept ze ongeduldig uit. Lot kan het gewoon niet geloven. Dit woord. Ze schud haar hoofd. Dit kan toch niet waar zijn. Waar haalt die ploert het vandaan? Waar is hij in godsnaam mee bezig? Dit woord hoort hier helemaal niet thuis! Niet in Peel en Maas en zeker niet in haar leven! Ze kent het alleen uit verhalen uit verre landen. En van het nieuws. Maar wat is zijn bedoeling om het zomaar te linken met haar leven!

Terwijl Lot in gedachten verzonken is om het woord op zich in te laten werken, er zelfs een betekenis aan te hangen, kan Nadia de spanning niet langer aan. Ze grist het papier uit Lots handen. Takt en geduld waren al nooit zo haar sterkste eigenschappen. Ze leest wat er op het briefje staat en slaat haar hand voor haar mond. De vriendinnen kijken elkaar enkele seconden zwijgend aan, dan barst Nadia in lachen uit. “Jeetje Lot, wat een dramatisch gedoe! Volgens mij heeft die gast een draadje los.” “Je meent het”, reageert Lot geïrriteerd. “Hoe kun je hier nu om lachen Nadia? Dit is bloedserieus! Je weet wat hij Zohra heeft aangedaan. Wie weet wat hij nog allemaal van plan is! En om de een of andere reden heeft het dus toch meer met mij te maken dan met Zohra. Ik weet niet eens waarom? Ik kan me hem nauwelijks herinneren. Laat staan die avond op het feest.”

“Ach Lot, dit lijkt meer het werk van een of andere loser die indruk op jou probeert te maken. Maar zoals altijd zie je die signalen weer eens niet,” wuift Nadia de ernst van de situatie weg. “Indruk Nadia? Serieus? Volgens mij snap jij niet wat hier gaande is. Die loser heeft wel bijna mijn vriendin vermoord! Dus ja, indruk heeft hij wel gemaakt, maar niet op de manier die jij hier nu bedoelt. Ik kan het echt niet geloven dat je hier zo dom op kunt reageren. Heb je enig idee wat zijn invloed op dit moment op mijn leven is?”, roept Lot kwaad. Ze staat op, loopt met grote passen naar de gang waar ze haar jas van de kapstok grist. Net voordat ze de voordeur openmaakt draait ze zich om. Nadia staat in de deuropening van de gang. “Lot, kom op, zo bedoelde ik het niet. Lotje, alsjeblieft, laten we er over praten. Niet zo weggaan. Je hebt gelijk, ik reageerde inderdaad een beetje stom.” “Niet een beetje stom, gewoon hartstikke dom!”, verbetert Lot haar, nog altijd boos. “Maar je moet toch toegeven Lotje, ‘eerwraak’? Je kent die gast niet eens, hebt hem vanaf de middelbare niet meer gezien of gesproken. En nu walst die je leven opeens binnen en dreigt met ‘eerwraak’? Dat klinkt toch meer iets uit een of andere B-film of voor iemand die hulp nodig heeft voor z’n koppie?” Lot kijkt boos voor zich uit, terwijl haar hand de klink stevig vasthoudt. “Kom op Lotje, doe je jas weer uit, dan schenk ik een lekker glaasje wijn voor ons in en dan gaan we eens goed nadenken hoe we deze situatie kunnen gaan omdraaien.” Lot kijkt naar Nadia en schiet in de lach als ze haar pruillip en puppyogen, een klassieker van Nadia om haar zin te krijgen, ziet. Ze laat zich overhalen en ploft even later op de bank met een glas wijn in haar hand. “Zo lieve Lot, laten we die loser eens even gaan checken.” Nadia gooit een stapeltje foto’s tussen hen in. “Deze zijn allemaal van school, dus daar zou hij op moeten staan.” Dan, als vanzelf, wordt Lots aandacht getrokken door een bepaalde foto…

 

Wordt vervolgd.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.