Kortom...

Gepubliceerd op 13 oktober 2020 om 10:22

Lomp

 

Nadat ik met een bezem in de weer was geweest in de voortuin, bleek dat ik mezelf had buitengesloten. Beetsje dom, zou Maximá zeggen. Op dat punt had ik nog voor een veilige optie kunnen kiezen: m’n ex bellen -die nog een reservesleutel van mijn woning heeft- en haar vragen me die even te brengen. Dat was mijn eer echter te na. Mijn huissleutel stak immers op de geopende achterdeur. De enige hindernis die me scheidde van de sleutel was de houten schutting en dito poort van mijn achtertuin. Een obstakel dat door commando’s in opleiding binnen twee seconden wordt genomen, maar die opereren meestal niet in een campingsmoking en op pantoffels. Ik klom met enige moeite over de poort. In plaats van me aan de andere kant naar beneden te laten zakken, koos ik ervoor om vanaf twee meter naar beneden te springen. De afsprong en landing waren van dien aard dat ze Epke Zonderland zonder meer kansloos zouden hebben gemaakt voor een Olympische medaille. Ik kwam verkeerd neer, schoot uit een pantoffel, draaide een kwartslag en kwakte als een zak aardappelen op mijn rechterschouder. Kreunend van de pijn zag ik, verkreukeld liggend op de grond, nog kans om snel een aantal doemscenario’s door te nemen. De medische menukaart omvatte een ontwrichte schouder, diverse botbreuken, een hersenschudding, een dwarslaesie of een einde zoals dat van Marlon Brando in ‘The Godfather’, liggend tussen het groen. Maar er flitste geen filmpje met hoogtepunten uit mijn leven voorbij. Eerder had ik het idee de hoofdrolspeler te zijn in een bijzonder matige B-film over een stuntman die het vergeefs probeert te maken in Hollywood, vanwege een volledig gebrek aan talent. Ik hees me omhoog en strompelde duizelig en met het zweet parelend op mijn voorhoofd naar een tuinstoel om uit te hijgen. Ik constateerde dat de lichamelijke schade meeviel. Er zat alleen een stevige deuk in mijn ego. Na een kwartier was ik enigszins bijgekomen van de lompe val en realiseerde ik me dat ik met deze weergaloze actie definitief was toegetreden tot het genootschap van dwaze ouwe lullen. En dat het geen toeval is dat vrouwen langer leven dan mannen.

 

Frank Heijthuijsen


«   »