Kortom...

Gepubliceerd op 4 mei 2021 om 09:00

Foutje

Aangezien grootschalige projecten in Nederland nogal eens de neiging hebben om fors duurder uit te vallen dan begroot, fikse vertraging op te lopen of domweg gedoemd zijn te mislukken, besloot ik enkele maanden geleden verder geen acht te slaan op het covid-vaccinatieschema en lijdzaam mijn beurt af te wachten.
Groot was dan ook mijn verbazing toen afgelopen week een envelop in de brievenbus viel met daarin de oproep voor de prik die het oude normaal -of wat daarvoor door moet gaan- naderbij kan brengen. ‘Dat gaat voortvarend, complimenten Hugo!’, juichte ik aanvankelijk. Ik verkondigde het heuglijke nieuws op Facebook, waarop ik de vraag kreeg of ik misschien ook een ‘foutje 1963’ was. Foutje 1963??? Ik snapte die opmerking in eerste instantie niet. Ja, het was me bekend dat mijn conceptie te wijten viel aan een ‘ongelukje’, iets wat veel voorkwam in die tijd. Omdat de breinaald toen nog in zwang was en het er toch een keer van moest komen, besloten mijn ouders me maar te houden. Na mijn geboorte was er even de ijdele hoop dat het misschien nog wat kon worden met dat jong. Wisten zij veel.
Even later begreep ik echter dat door een administratieve fout zo’n 40.000 Nederlanders -bouwjaar 1963- vervroegd waren opgeroepen voor hun vaccinatie. Er was wat verwarring of die fout hersteld diende te worden. Dat zou echter tot nog meer rompslomp leiden, waarna besloten werd om de gelukkigen die door de mazen van het net waren geglipt dan toch maar eerder dan voorzien een Pfizertje te schenken. Een buitenkansje dat ik me niet liet ontgaan. Ik maakte een afspraak met de GGD. De dichtstbijzijnde priklocaties zaten vol, maar ik had er geen moeite mee om wat extra kilometers te maken voor de begeerde prikken. Medio mei en juni is het zover en lonkt de vrijheid. Hoewel egoïsme me niet vreemd is, voelde het toch wat ongemakkelijk om op deze manier voor te kruipen. Maar omdat ik al maanden bezig ben om mijn vader -bedlegerig, zware COPD-patiënt, hoogste risicocategorie- aan huis gevaccineerd te krijgen, besloot ik van deze onvoorziene gelegenheid gebruik te maken om zo in ieder geval minder kans te lopen mijn verwekker te besmetten. Een klein goedmakertje voor het ‘foutje’ van 58 jaar geleden.
Dat Bill Gates me na de vaccinatie middels een ingeplante chip overal kan volgen, neem ik daarbij graag voor lief. En dan ein-de-lijk weer eens onbezorgd in de rij bij de Primark. Daar doe je het toch voor?

Frank Heijthuijsen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.