Kortom...

Gepubliceerd op 1 juni 2021 om 18:22

Haag

Toen mijn buurvrouw overleed, liet ze mij een haag na. Voordien werd die haag geknipt en geschoren door haar kleinzoon, waarbij ook het deel dat over mijn schutting woekerde een snoeibeurt kreeg. Inmiddels is het ruim een half jaar geleden dat de buuv naar gene zijde vertrok, staat haar huis te koop en doet de haag het meer dan uitstekend. Aangezien ik noch over groene vingers, noch over een heggenschaar beschik, noch de onbedwingbare lust voel om de haag persoonlijk te lijf te gaan, besloot ik enkele weken geleden de verkoper van de woning -in casu een woningvereniging- te bellen met het verzoek de haag te snoeien. Ik stuurde er voor de volledigheid nog een mailtje en enkele foto’s met een situatieschets achteraan en kreeg daarop een standaard antwoordmail terug, met de mededeling dat mijn mail ‘in behandeling’ was genomen. Enige tijd later nog maar eens gebeld. Mijn mail was ‘doorgezet’. Op mijn verzoek een haagman/vrouw aan de lijn te krijgen, werd mij gemeld dat het hoofdkantoor momenteel niet bereikbaar was.
Weer enige tijd later een telefoontje van de woningvereniging. ‘U ervaart overlast van een boom?’ Nee, een háág. Ik heb een mailtje gestuurd met foto’s, tekst en uitleg. ‘O, ik zie die foto’s niet gelijk. Ik zal even contact opnemen met het hoofdkantoor.’ Enkele dagen later wederom gebeld of er iemand zou kunnen komen kijken. ‘Even zien of dat lukt, want door een zwaar ongeluk op de A2 zitten alle wegen potdicht…’ Een kwartier later belde toch een onderknuppel van de woningvereniging aan en liet ik hem het corpus delicti zien. Vervolgens begon een woordenspelletje dat bij mij tot groeiende ergernis leidde. ‘U zou de haag ook zelf kunnen snoeien…’, suggereerde de man, waarop ik riposteerde dat ik daar absoluut geen trek in had, te meer daar de haag niet van mij is. ‘Mmm, volgens mij staat de haag gedeeltelijk op uw perceel en gedeeltelijk op dat van de buren. Dat zou betekenen dat u deels eigenaar van de haag bent en deze zelf zou moeten snoeien…’. Daarop naar de belendende woning gelopen om daar te constateren dat dit absoluut niet het geval was. De man nam enkele foto’s die als bewijsmateriaal konden dienen. ‘Ik heb begrepen dat er een bod is uitgebracht op de woning, dus als de woning wordt verkocht, dient u met de nieuwe buren een en ander kort te sluiten…’ Stilaan vond er eerder een kortsluiting plaats in mijn hoofd. Lekker dan, verweerde ik me, mijn enige zorg is de haag, voor mijn nieuwe buren zal het de láátste zorg zijn, gezien het feit dat de woning een grondige renovatie dient te ondergaan alvorens weer bewoonbaar te kunnen worden verklaard. Dus: straks kennismaken met mijn nieuwe buren, me vriendelijk voorstellen en dan maar gelijk vragen of ze de haag even willen snoeien? Lijkt me geen goed begin voor een fijne en duurzame burenrelatie. ‘Dan moet ik even met het hoofdkantoor bellen, maar de dame die hierover gaat is zzp’er en vaak moeilijk bereikbaar….’ Héél even speelde door mijn hoofd om de man naar de strot te vliegen en hem in de haag te mikken, maar zo ben ik gelukkig niet opgevoed.
Heeft er iemand het telefoonnummer van de Rijdende Rechter misschien? Of van een goedkope, maar betrouwbare huurmoordenaar?

Frank Heijthuijsen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.