Kortom...

Gepubliceerd op 28 september 2021 om 11:09

Smijtbier
Sinds ik de voetbalschoenen enkele jaren geleden aan de wilgen hing, is mijn bierconsumptie spectaculair gedaald. Het voetbalteam waarin ik me 30 jaar lang in het diepst van mijn gedachten een Bergkamp waande, was schier onklopbaar. Althans, in de derde helft. Wanneer ik na een pilsje of twintig ruimschoots aan mijn taks zat en wankelend de weg naar huis probeerde terug te vinden, begonnen sommige van mijn medespelers pas écht dorst te krijgen. Inmiddels hou ik het op drinken met mate(n) en prefereer ik een Belgisch biertje van hoge gisting boven het gewone plebspils.
Ik heb daarbij de gewoonte mijn glas helemaal leeg te drinken, omdat ik een hekel heb aan verspilling. Een kwestie van opvoeding ook, zonder daar gelijk de arme, hongerige en dorstige kindjes in Afrika bij te moeten halen. Dat is tegenwoordig niet evident, voor wie afgelopen weken de beelden heeft gezien van voetbalstadions waar supporters een nieuwe rage hebben ontketend: het smijten met bier. Een gebruik dat ik in ietwat onschuldiger vorm ken van popfestivals, waar tijdens momenten van euforie en ontlading soms een bierfontein waar te nemen valt. Geinig om vanop gepaste afstand gade te slaan. Minder geinig wanneer zo’n volle beker op jouw schedeldak landt. Voetbalsupporters zetten het gooi- en smijtwerk anders in: bij een goal van de tegenpartij wordt geprobeerd om spelers te raken die in hun opvatting iéts te uitbundig dat doelpunt vieren. Dan daalt er een regen van pils en/of pis -volgens onze zuiderburen is het smaakverschil te verwaarlozen- op spelers neer. Een bewijs dat tribalisme en niet geheel volgroeide hersenen vaak hand in hand gaan. Er van uitgaand dat een beker stadionbier tegenwoordig minimaal een euro of drie moet kosten, heeft de coronapandemie de economie geen ernstige schade berokkend en zijn voetbalsupporters mannen en vrouwen in bonis die het breed kunnen laten hangen.
Een eeuwigheid geleden bracht ik met mijn toenmalige voetbalmakkers een bezoek aan een optreden van de Janse Bagge Bend, samen met optredens van Normaal en Rowwen Hèze behorend tot de top drie van biersmijtevenementen. Onder het motto ‘een slimme meid is op haar toekomst voorbereid’, had ik voor de zekerheid een extra, droog T-shirt meegenomen. Een vriend die met het fenomeen biersmijten niet bekend was, legde ik nog eens haarfijn uit hoe het in elkaar stak. ‘Kijk, je hebt bij deze optredens twee soorten bier: drinkbier en smijtbier. Smijtbier is een stuk goedkoper, vandaar dat er eerder mee wordt gegooid dan met drinkbier. Bovendien is er voor smijtbier altijd een aparte bar ingericht. Dáár, achter in de tent, kun je smijtbier krijgen. Ga maar een paar bekers halen.’
Ach, mooi was die tijd… Het internet stond nog in de kinderschoenen, van fake news hadden we nauwelijks weet en je moest nog echt moeite doen om mensen de grootst mogelijke onzin te verkopen.

Frank Heijthuijsen


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.