Jos Nooijen: “Tijd is alles bij een afscheid”

Gepubliceerd op 19 september 2020 om 11:28

GRASHOEK | Wie een huisdier aanschaft, kent ongetwijfeld de vreugde die daarmee gepaard gaat. Jos Nooijen van dierennatuurbegraafplaats De Aarde in Grashoek pleit er echter voor om, ondanks alle blijheid, ook alvast na te denken over het definitieve afscheid. En dat is helemaal niet zo luguber of vreemd als het nu misschien zo klinkt.

 

Vroeg in de avond kijk ik Milo, mijn Schotse collie, aan. Ik hoef niets te zeggen, de boodschap is duidelijk. Opgewonden kwispelend rent hij naar de poort: we gaan het bos in. Dit enthousiasme ontgaat Rambo, onze andere collie, niet. Ook hij schuifelt vrolijk naar de poort voor een avondwandeling. Waar Milo met zijn drie jaar een echte kilometervreter is, kan Rambo slechts nog maar een klein rondje wandelen. Met zijn bijna dertien jaar, loopt zijn leventje langzaam maar zeker op z’n einde. Hoewel we stiekem hopen dat het definitieve afscheid nog een tijdje op zich laat wachten, haalt de realiteit ons iedere dag in. Rambo is niet de eerste hond waar we over niet al te lange tijd afscheid van moeten gaan nemen. Rocky, Gringo en Spike gingen hem al voor. Het gebeurde gewoon, van ouderdom. Behalve Spike, die ontglipte ons plotseling na drie dagen hoge koorts en vele dierenartsbezoeken. Hij is daarmee de enige die in onze tuin een laatste rustplaats vond. Nooit dachten we ook maar een seconde na over wat we zouden doen als onze maatjes kwamen te overlijden.

Aarde geeft en neemt

“Op het moment dat je huisdier overlijdt, ben je natuurlijk overmand door verdriet”, vertelt Jos. “Helder nadenken is er op zo’n moment vaak niet bij.” Ook hij ondervond aan den lijve wat dit met je doet. Dit inspireerde hem om een plek te creëren waar je je huisdier als het ware ‘terug kunt geven’ aan de natuur. Met daarmee uiteraard een persoonlijke herdenkingsplek aan je beste vriend. Dit alles onder het motto: de aarde geeft en de aarde neemt. Zijn dierennatuurbegraafplaats De Aarde is een afgeleide van de reguliere natuurbegraafplaats. “Klopt. Ik vind het een mooi idee, zo midden in de natuur. Dat idee bleef sluimeren en als ik iets in mijn hoofd heb…”, laat hij gedreven weten. Zo ontstond dik zes jaar geleden De Aarde. Dat dit niet zonder slag of stoot ging, hield hem niet tegen. “Ik kocht een stukje bos hier achter ons huis en dacht te kunnen beginnen. Dus het viel wel even tegen toen bleek dat ik eerst nog door allerlei procedures moest zoals bestemmingsplan wijzigen, bodemonderzoek, enzovoorts. Al met al heeft het zo’n vier jaar geduurd en de nodige financiën gekost voordat ik echt kon beginnen. Uiteraard met de steun van mijn echtgenote Veronica. Anders lukt het ook niet.”

Grote behoefte

Dat er een grote behoefte bestaat voor een dergelijk initiatief blijkt als ik met Jos, zonder Rambo en Milo overigens, een rondje over de dierennatuurbegraafplaats maak. De overleden huisdieren komen uit alle windstreken, van Gouda, Hoofddorp tot Maastricht en zelfs Duitsland. Jos weet precies welk baasje bij welk grafje hoort. Overal staan herdenkingsornamenten aan de overleden beste vrienden die variëren van hond en kat tot konijn en zelfs een kanarie. “Iedereen is hier welkom. Je wilt niet weten hoeveel nationaliteiten en andersgelovigen ik hier al heb ontmoet. Maar in verdriet en rouw zijn we allemaal gelijk, waarbij iedereen een eigen manier of ritueel heeft van afscheid nemen. Dat respecteer ik. Het is belangrijk om mensen die ruimte te gunnen. Maar tijd is voor een afscheid het allerbelangrijkste”, laat hij weten.

Maatwerk

Jos neemt, naar wens, ook alle voorkomende zaken uit handen. Van het naar de dierenarts gaan voor het definitieve einde, tot het kistje aan huis brengen zodat kinderen dit eerst kunnen beschilderen. Maatwerk en service zijn hierin de sleutelwoorden. Alles is bespreekbaar. “Mensen kunnen uiteraard helemaal zelf kiezen hoe ze het afscheid vorm willen geven en hoe ze hun huisdier hier willen laten begraven of uitstrooien. Soms kunnen ze er niet bij zijn, dan maak ik foto’s of een filmpje van de ter aardebestelling, zodat ze toch iets hebben als blijvende herinnering. De meesten komen echter hun huisdier zelf (mee) begraven. In een speciale ruimte hier aan huis, kunnen ze eerst uitgebreid afscheid nemen van hun huisdier. Ook hier speelt tijd geen enkele rol. Pas als ze er klaar voor zijn, wandelen we samen met het overleden dier in een kist, mand of urn naar de begraafplaats. Een wandeling van zo’n 500 meter. Onderweg naar de afscheidsplek vertellen ze vaak hun levensverhaal. Dat is iedere keer weer heel bijzonder. Je maakt toch kort deel uit van een emotioneel moment in iemands leven.”

Vriend voor het leven

Een dierengraf bij De Aarde blijft vijf jaar bestaan, met de mogelijkheid om het steeds twee jaar te verlengen. Anders wordt het definitief geruimd. Jos raadt dus aan om bij de aanschaf van een nieuw huisdier toch alvast na te denken over het afscheid. Het is overigens mogelijk om al een zelfgekozen plekje te reserveren voor later. En nee, dat hoeft de vreugde van de aanschaf niet te overschaduwen. Sterker nog, het neemt zorgen voor later juist uit handen. Ik kijk naar Rambo terwijl ik aan z’n oortje kriebel. Dik twaalf jaar maakt hij al deel uit van ons gezin. Een onvergetelijke vriend voor het leven. Daar wil je toch alleen maar het allerbeste voor? Zelfs nadat hij zijn allerlaatste ademteug loslaat…

www.dierennatuurbegraafplaats.nl

 

Foto-onderschrift:

(Boven) Jos Nooijen bij de afscheidsplek.

(Onder) Impressie van dierennatuurbegraafplaats De Aarde.


«   »